“Ik herinner me nog dat ik werd gebeld door een van de nonnen met de vraag of ik die avond wilde koken, beide koks waren ziek. Ik heb toen voor 60 cliënten een pot bami gekookt.” Er werd ook veel plezier gemaakt. Zo was er een volksdans clubje en traden ze zo nu en dan op voor de bewoners. De eerste jaren in de zorg waren volgens Marti heel intens met het personeel. Je deed erg veel met elkaar en je draaide nergens je hand voor om. Een van haar mooiste herinneringen uit die tijd was Eerste Kerstdag. “Om kwart over negen stonden alle bewoners gewassen en haren netjes gekamd klaar om naar de kerkdienst te gaan. De zaal werd omgetoverd tot een kapel. Daarna schonken we koffie en in de tussentijd werd de kapel weer omgetoverd tot dinerzaal. Aan het einde van de dag sloten we af met een gezamenlijk drankje”.

Op de vraag wat haar geluksmoment is, verschijnt er een lach op haar gezicht. Ontroerd zegt ze: “De glimlach van een cliënt’. Daar doe je het voor!” Als Verzorgende IG probeert Marti het naast cliënten ook medewerkers naar hun zin te maken. Het werken in een fijn en plezierig team vindt Marti erg belangrijk. “Bij de Symfonie komen mensen zelfstandig binnen en we proberen ze ook zelfstandig te laten zijn. Ik vind het belangrijk om mensen zoveel mogelijk eigen regie en eigenwaarde te geven. Daar zijn wij voor. “

Ook na 45 jaar stopt Marti nog niet met werken. “Ik ga wat minder werken, maar stoppen hoef en wil ik nog niet. Ik hoop dat mij nog een mooie toekomst gegeven is. Samen met mijn man een campertje kopen en reizen, daar droom ik van. Voorlopig blijf ik nog verbonden aan de zorg, daar voel ik mij nog steeds thuis!”