Vrijwilliger Wilma

"Even samen naar buiten, dat is zó waardevol."  

Voor Wilma begon het vrijwilligerswerk bij KleinGeluk heel toevallig. In 1994 verhuisde ze naar Apeldoorn. Tijdens een receptie zag ze een oproep voor iemand die wilde helpen met handwerken. “Ik dacht: dat ga ik gewoon doen.” Inmiddels is ze al jarenlang vrijwilliger op diverse locaties. Nu is zij vrijwilliger bij De Groene Hoven. Haar rol veranderde in de loop der tijd: van handwerken en spelletjes naar bloemschikken en vooral wandelen met bewoners. 

Even naar buiten

Een van de dingen die Wilma het liefst doet, is met bewoners naar buiten gaan. Meestal neemt ze één bewoner tegelijk mee. Juist dat persoonlijke contact vindt ze belangrijk.  “Dan krijgt diegene echt even alle aandacht.” Zelf is Wilma ook graag buiten en weet ze hoeveel plezier een wandeling kan geven.Soms moet ze bewoners eerst een beetje over de streep trekken. Zo is er een mevrouw die regelmatig zegt dat ze niet mee wil omdat het te koud is. “Dan zeg ik: kom, het is mooi weer, ga lekker met me mee. En als we eenmaal buiten zijn, geniet ze hartstikke!”    

Samen op pad

In de afgelopen jaren maakte Wilma heel wat mooie uitstapjes. Zo ging ze jarenlang bijna iedere week met een bewoonster naar de supermarkt in de buurt. Daar dronken ze samen iets. De mevrouw nam altijd geld mee, want ze wilde graag zelf betalen. “Zij koos chocolademelk en ik nam thee. En als ik wilde betalen, zei ze: nee hoor, ik betaal zelf!”

Kleine momenten, grote betekenis

Wat Wilma het mooiste vindt aan vrijwilligerswerk? Dat ze iets voor een ander kan betekenen. Dat zit vaak in kleine dingen: een wandeling, een goed gesprek of samen bloemschikken. Zo was er onlangs een bewoonster die niet vaak meedoet aan activiteiten. Tijdens het bloemschikken ontstond er toch mooi contact. “Ik was helemaal gelukkig toen ik thuiskwam. Het was gewoon zó leuk om te zien dat ze genoot.”

Een vertrouwd gezicht

In al die jaren heeft Wilma veel bewoners leren kennen. De kleine momenten en het vertrouwde contact is iets wat haar vrijwilligerswerk zo waardevol maakt “Misschien weten bewoners mijn naam niet meer, maar ze herkennen me wel. Ze voelen dat ze me kennen en dat ik vertrouwd ben.” Voor Wilma is dat een belangrijke reden om door te gaan. Want of het nu een wandeling is of samen even genieten van de zon: juist die kleine momenten maken het verschil.

“Als ik zie hoe blij iemand ervan wordt om even buiten te zijn, dan denk ik: daar doe ik het voor.”    

Loop jouw geluk niet mis