Deze website maakt gebruik van cookies
Wij, en derde partijen, maken op onze website gebruik van cookies. Wij gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website goed functioneert, om jouw voorkeuren op te slaan, om inzicht te verkrijgen in bezoekersgedrag, maar ook voor marketing en social media doeleinden (laten zien van gepersonaliseerde advertenties). Door op ‘Accepteren’ te klikken, ga je akkoord met het gebruik van alle cookies. In onze Cookieverklaring kun je meer lezen over de cookies die wij gebruiken en kun je jouw voorkeuren opslaan of wijzigen. Door ‘Weigeren’ te klikken ga je alleen akkoord met het gebruik van functionele cookies.
"Zolang er gelachen wordt, is het goed"
Vrijwilliger Roelof
Vrijwilliger Roelof
"Zolang er gelachen wordt, is het goed"
Roelof Atema woont sinds drie jaar in Apeldoorn, nadat hij daarvoor 46 jaar in Lelystad heeft gewoond. Zijn vrijwilligerswerk bij KleinGeluk ontstond eigenlijk heel toevallig, kort na zijn verhuizing. In zijn nieuwe buurt kwamen hij en zijn vrouw regelmatig langs de locatie Veldhuis. Dit gebouw trok hun nieuwsgierigheid. “We vroegen ons steeds af wat het eigenlijk was,” vertelt Roelof. Die nieuwsgierigheid bleek uiteindelijk het begin van zijn inzet als vrijwilliger, waarbij hij nu een bijdrage levert aan het geluk van de bewoners.
Die nieuwsgierigheid werd beantwoord toen ze in een krantje lazen over een open dag vanwege het vijfjarig bestaan. ‘Dat was voor ons de perfecte kans om een kijkje te nemen.’ Wat begon als een simpele kennismaking, kreeg al snel een verrassend vervolg. “We werden welkom geheten en er werd meteen gevraagd: ‘Kunt u klaverjassen?’” Roelof kan dat. Sterker nog, hij doet dit met veel plezier. En hoewel hij het eerst even liet bezinken, wist hij thuis eigenlijk al snel genoeg. ‘Ik dacht: ik wil iets doen.’ Niet veel later nam hij contact op. ‘Zo ben ik er eigenlijk een beetje ingerold.’
Het draait niet om winnen
Inmiddels is Roelof al zo’n tweeënhalf jaar actief als vrijwilliger. Twee ochtenden per week schuift hij aan voor een potje klaverjassen en daarnaast schaakt hij met een bewoner. Maar wie denkt dat het om winnen draait, heeft het mis. ‘Het gaat niet om winnen, maar om plezier,’ zegt hij. ‘Zolang er gelachen wordt, is het goed.’
Die nadruk op plezier is voor hem de belangrijkste reden om terug te blijven komen. ‘Het contact met mensen en samen iets doen, dat maakt het leuk.’ De sfeer binnen KleinGeluk speelt daarin een grote rol. ‘Het is hier vriendelijk en vrolijk. Je wordt echt op een fijne manier ontvangen.’
Die nadruk op plezier is voor hem de belangrijkste reden om terug te blijven komen. ‘Het contact met mensen en samen iets doen, dat maakt het leuk.’ De sfeer binnen KleinGeluk speelt daarin een grote rol. ‘Het is hier vriendelijk en vrolijk. Je wordt echt op een fijne manier ontvangen.’
Plezier
Wat Roelof het mooiste vindt, is moeilijk in één moment te vatten. ‘Eigenlijk is het elke keer weer leuk als je binnenkomt,’ legt hij uit. Toch zit er volgens hem een duidelijke rode draad in zijn ervaring: plezier. ‘Dat staat centraal, zowel bij het klaverjassen als bij het schaken.’ Bij het schaken komt daar nog een extra element bij. ‘We zijn behoorlijk aan elkaar gewaagd’ zegt hij met een glimlach. ‘Het is steeds de vraag wie de eerste fout maakt.’
Een dag niet gelachen...
Roeloef deed eerder vrijwilligerswerk wat heel anders was. Dat was meer bestuurlijk en hij zocht iets om zelf plezier aan te beleven. ‘Spelletjes spelen en contact hebben met mensen is een goede combinatie voor mij.’ Geen verplichtingen, geen prestatiedruk. Zijn levenshouding sluit daar naadloos op aan. ‘Mijn motto is: een dag niet gelachen is een dag niet geleefd.’ En juist dat ziet hij terug in zijn vrijwilligerswerk. ‘Dat past perfect bij KleinGeluk.’